91 археологиялық ескерткіш. Еңбекшіқазақ ауданы.
Өрікті қорымы (Рахат IV топ). Алматы облысы, Еңбекшіқазақ ауданы, Өрікті ауылы. Ескерткіш 1985 жылы Қазақ КСР Ғылым академиясы Атом энергия институтының Алматы археологиялық экспедициясының отрядымен зерттелген. GPS – географиялық координаттары: N: 43°21′53,95′′; E: 077°22′56,13′′. Ол оңтүстіктен солтүстікке қарай тізбекте орналасқан төрт қорғаннан тұрады. Үйінділердің диаметрі 12-ден 40 м-ге дейін, биіктігі 0,5-тен 3,5 м-ге дейін. Жалпы, ескерткішті анықтамалық деп атауға болады, оған оның параметрлері мен типологиялық сипаттамалары куә. Зерттелетін қорған жерлеу рәсімінің негізгі белгілері бойынша сақ-үйсін дәуіріндегі Жетісу ескерткіштеріне жатады. Сыртқы белгілеріне қарай оны ерте көшпелілер дәуіріне жатқызуға болады (б.з.б. V-III ғғ.).
Могильник Өрікті (группа Рахат IV). Алматинская область, Енбекшиказахский район, с. Өрікті. Памятник обследован в 1985 г. отрядом Алматинской археологической экспедицией ИИАЭ АН КазССР. До исследован Алматинским отрядом, экспедиции Свода памятников в 2004 г. GPS – географические координаты: N: 43°21′53.95′′; Е: 077°22′56.13′′. Состоит из четырех курганов, расположенных цепочкой с юга на север. Диаметры курганов от 12 до 40 м, высота от 0,5 до 3,5 м. . В целом памятник можно назвать эталонным, о чем говорят его параметры и типологические характеристики. По основным характеристикам погребального обряда исследованный курган находят полные параллели в памятниках Жетысу сако-уйсунского времени. По внешним признакам можно отнести к эпохи ранних кочевников (V-III вв. до н.э.).
Orikti burial ground (Rakhat IV group). Almaty region, Enbekshikazakh district, village. Orikti. The monument was examined in 1985 by a detachment of the Almaty archaeological expedition of the Institute of Atomic Energy of the Academy of Sciences of the Kazakh SSR. Before being explored by the Almaty detachment, the expedition of the Code of Monuments in 2004. GPS – geographical coordinates: N: 43°21′53.95′′; E: 077°22′56.13′′. It consists of four mounds located in a chain from south to north. The diameters of the mounds range from 12 to 40 m, height from 0.5 to 3.5 m. In general, the monument can be called a reference, as evidenced by its parameters and typological characteristics. According to the main characteristics of the funeral rite, the studied mound finds complete parallels in the Zhetysu monuments of the Sak-Uysun period. Based on external features, it can be attributed to the era of early nomads (V-III centuries BC).