10 ескерткіш. Кеген ауданы.
Халықтың қамын жеген ұлт қайраткерлерінен сескенген тоталитарлық билік өкілдері тығырықтан шығар жолды іздеді. 1925 жылы қыркүйекте Қазақстанға басшылық қызметке Ф.И.Голощекиннің келуі елде орын алып отырған жағдайды одан бетер ушықтырды. Ол Қазақстанды кеңестік өзгерістерден тыс қалған деп санап, онда «Кіші Қазан» төңкерісін жүргізу саясатын ұстанды. Оның жүргізген саясаты ұлт зиялыларын жаппай қуғындауға ұласты. Голощекин өзіне қарсы шыққандарды қызметтерінен алып, республикадан қуды, олардың көзін жоюды қолға алды. Саяси қуғын-сүргін Қазақстанда 1928 жылдың ортасынан Алаш қозғалысына қатысқан қайраткерлерді тұтқындаудан басталды. Оларға «буржуазияшыл-ұлтшыл» деген айып тағылды. Олар әртүрлі мерзімге түрмеге қамалды, ату жазасына кесілді, еріксіз жер аударылды. Ұлт қайраткерлеріне негізінен КСРО-ны құлату үшін жасырын контрреволюциялық ұйымдар құрды деген заңсыз жала жабылды. Сонымен қатар молдалар мен діндарларды «басқаша, бөтен ойлайтындар» деп айыптады.
Представители тоталитарной власти, шокированные национальными деятелями, заботившимися о народе, искали выход из тупика. В сентябре 1925 г. приход на руководящую должность в Казахстане Ф. И. Голощекина еще больше обострил ситуацию в стране. Он считал, что Казахстан остался в стороне от советских перемен, и проводил там политику «маленькой казанской» революции. Его политика привела к массовым преследованиям национальной интеллигенции. Голощекин сместил с постов тех, кто выступал против него, изгнал их из республики и начал их истреблять. Политические преследования начались в Казахстане в середине 1928 года с ареста деятелей, участвовавших в движении Алаш. Их обвинили в том, что они «буржуа-националисты». Их заключили в тюрьму на разные сроки, расстреляли и отправили в ссылку. Национальные деятели обвинялись в создании тайных контрреволюционных организаций, главным образом с целью свержения СССР. В то же время он обвинил мулл и религиозных людей в том, что они «думают иначе».
Representatives of the totalitarian government, shocked by national figures who cared about the people, were looking for a way out of the impasse. In September 1925, the arrival of F.I. Goloshchekin to a leadership position in Kazakhstan further aggravated the situation in the country. He believed that Kazakhstan remained aloof from Soviet changes, and pursued a policy of a “little Kazan” revolution there. His policies led to massive persecution of the national intelligentsia. Goloshchekin removed from their posts those who opposed him, expelled them from the republic and began to exterminate them. Political persecution began in Kazakhstan in mid-1928 with the arrest of figures participating in the Alash movement. They were accused of being “bourgeois nationalists.” They were imprisoned for various terms, shot and sent into exile. National figures were accused of creating secret counter-revolutionary organizations, mainly with the goal of overthrowing the USSR. At the same time, he accused mullahs and religious people of “thinking differently.”